Zaterdag 13 maart 2011
Als topsporter kan je meestal niet lang genieten van een zege of toernooiwinst, omdat het volgende toernooi alweer voor de deur staat. Dit was ook zo bij de winst tegen Oekraïne.
Maandag 7 maart vlogen we als team na het Davis Cup weekend terug naar Nederland en dinsdag 8 maart vloog ik alweer naar Amerika voor het toernooi in Indian Wells.
Ondanks het feit dat we de overwinning bijna niet hebben kunnen vieren was het een weekend om niet snel te vergeten!
De week voorafgaande aan het Davis Cup weekend, zoals jullie in het dagboek konden lezen, was niet al te druk en er gebeurden geen spannende dingen. Het was vooral veel trainen, eten, trainen, behandelen, eten, slapen. Toen het weekend aanbrak werd het een stuk spannender.
Vrijdag 4 maart mocht ik de ontmoeting openen tegen de nummer een van het Oekraïense team. Na veel onbenutte kansen in de eerste set kwam ik met twee sets tegen nul achter. Anderhalf uur later was de wedstrijd echter helemaal gekanteld en stond ik voor het eerst voor in de vijfde set van de wedstrijd. Helaas speelde ik een dramatische game en verloor ik alsnog de eerste partij.
Gelukkig won Thiemo wel zijn eerste partij en stonden we na de eerste dag gelijk.
Op zaterdag 5 maart moest ik samen met Thiemo in de dubbel aantreden tegen het ingespeelde koppel Stakhovsky/Bubka. We trokken de partij na vier zware en zenuwslopende sets naar ons toe. Deze wedstrijd was de beste wedstrijd van het hele weekend omdat het niveau continue hoog lag en er bijna niks werd weggegeven met onnodige fouten. We kwamen wel een paar keer goed weg maar dat was soms ook onze eigen verdienste omdat we heel scherp waren.
Zondag 6 maart gingen we dus in met een twee-een voorsprong en hadden we de ontmoeting al een beetje naar onze kant gezet. Tennis is, vind ik, zo mooi omdat het laatste punt gespeeld moet worden en dan pas is de winnaar bekend. Dit bleek wel tijdens deze zondag.
Jesse speelde na twee mindere sets een ongelofelijk goede wedstrijd en won bijna tegen Stakhovsky. Uiteindelijk lukte het hem niet en moest ik proberen om de winnende partij binnen te slepen voor Nederland.
De eerste set had ik moeten winnen maar door slechte calls en passief spel verloor ik hem alsnog.
De tweede set was bijna gênant en ik leek wel een amateur. Gelukkig kon ik in de derde set mijn spel volledig herpakken en begon ik steeds beter te spelen. Net als vrijdag kwam ik terug van twee sets achterstand. Het belangrijkste verschil was dat ik deze keer wel door kon drukken en geen slechte game meer afleverde. Hierdoor pakte ik het laatste punt en wonnen we als team met drie tegen twee.
Deze wedstrijden waren fantastisch om te spelen en ik ben hartstikke blij dat ik voor het team twee punten heb kunnen binnen slepen.
De volgende ontmoeting is in juli dit jaar tegen Zuid-Afrika. Wij spelen uit en het zal zeker geen gemakkelijke opdracht worden!!
Â
Dag 5 (donderdag 3 maart)
De laatste dag voordat de wedstrijden beginnen is altijd een rustigere dag op de tennisbaan. De andere dagen hebben we veel uren gemaakt om aan de baan te wennen en veel punten te spelen. Vandaag speelde ik maar iets langer dan een uur en ben ik klaar om aan te treden tegen Stakhovsky.
Bij de officiële loting dachten Thiemo en ik dat Thiemo wel weer de eerste partij zou spelen, omdat dit de laatste vier keer ook was gebeurd. Echter bleek het dit keer anders te zijn en mag ik precies om twee uur beginnen en hopelijk het eerste punt binnen halen voor Nederland
De rest van de dag heb ik heerlijk op de massagetafel en op bed gelegen. Het hele lichaam is nog een keer gecheckt en losgemaakt. Verder hebben we als team een heel gezellig diner gehad, waarbij we alleen maar moesten lachen vanwege drie interviews en filmpjes die we hadden gezien op internet.
Nu ben ik helemaal vergeten te vertellen dat we vandaag zelfs een politie escorte kregen om van de tennis club naar de golf club te gaan. Hier werd namelijk de loting gehouden. De politie escorte stelde niet veel voor maar we hebben er wel om gelachen.
Er staat een filmpje op knltb.tv waar Thomas Schoorel een interview geeft. Niet schrikken!
Dag 4 (woensdag 2 maart)
Woensdag is altijd de dag van de pre-draw en van het officiële diner. Op de derde dag moesten we al om negen uur trainen maar vandaag konden we heerlijk uitslapen, omdat we de baan pas om twaalf uur tot onze beschikking hadden.
Vandaag was het een dag met het besteden aan veel uren op de baan en ook gingen we even de gym in. De eerste persconferentie ging goed en ik kon duidelijk maken dat ik geen dubbelspecialist ben maar vol voor de single ga en dat ik er bij dubbel om beter te worden in het netspel en natuurlijk ook in serveren en retourneren.
De laatste training eindigde om 19.00 uur waarna we snel naar het hotel moesten om ons om te kleden voor het diner. Het diner werd gehouden in het clubhuis van een golfclub. Door de vele speeches en vooral het vertalen er van (meesten spraken geen Engels) duurde het eigenlijk allemaal een beetje te lang. Het was niet zo heel erg want het eten was lekker en bovendien hebben de speeches van zowel Jan Siemerink als Igor Sijsling het goed gemaakt.
Na het eten hadden we nog een teambespreking. Omdat we met zijn vijven zijn moest er een speler uit het officiële team. Ook hebben we de opstelling besproken.
Dag 3 (dinsdag 1 maart)
Dinsdag was een goede trainingsdag. Drie-en-een-half uur speelde ik in totaal en ik begin al aan de baan te wennen. Er werd niet alleen single gespeeld maar ook dubbel. Verder is er niet veel gedaan vandaag.
Gelukkig is het hotel maar maximaal 20 min rijden van de club dus we kunnen op ons gemak elke keer terug naar het hotel om hier te lunchen of dineren.
De Wiener schnitzel en de spaghetti bolognese zijn de meest bestelde gerechten. Omdat de gerechten niet erg groot zijn bestellen we altijd een dubbele portie en soms zelfs een driedubbele!!
Alles loopt tot nu toe goed. Het is hartstikke gezellig en we hebben gelukkig nog niet veel andere “randzaken†moeten doen.
Dag 2 (maandag 28 februari)
De eerste training stond gepland voor Thomas en mij. Helaas kon de training niet door gaan omdat de baan nog te nat was. Op zondag moest er blijkbaar nog een voetbalwedstrijd gespeeld worden. Daarna werd er pas begonnen om de baan aan te leggen en was deze nog niet droog.
Er zat niks anders op dan om de gym in te gaan. Tot ieder zijn verbazing was de gym echt fantastisch. Alle toestellen en gewichten die we nodig hebben waren aanwezig. Na een uur was het schema afgewerkt. Ook de rest van de ploeg kwam hun eigen schema's afwerken en zo konden we daarna gezamenlijk lunchen.
In de middag was de baan in een betere staat en konden we gelukkig onze eerste uren maken. Verder was het vandaag een rustige dag en gebeurde er niet veel. Vanaf morgen zal het drukker worden omdat we meer kunnen trainen. Als ik dit zo terug lees dan zou ik bijna sorry moeten zeggen omdat ik niet veel vertel maar dit was toch echt het verloop van dag 2.
Dag 1 (zondag 27 februari)
Vandaag kwam het team voor het eerst samen. Al om 5.00 uur in de ochtend moest iedereen aanwezig zijn op Schiphol. Twee uur later vertrok onze vlucht. Iedereen was nogal moe, wat natuurlijk heel logisch was. De meesten, waaronder ik, sliepen tijdens de eerste vlucht naar Wenen. In Wenen werd het team pas compleet omdat Jesse vanuit Düsseldorf was vertrokken en niet zoals wij vanuit Amsterdam. Tijdens de tweede vlucht zat ik naast Igor en Thiemo en speelden we tijdens de vlucht het kaartspel: toepen.
Toen we in Kharkov geland waren, merkten we al gauw dat het inderdaad erg koud was. Min tien graden! Vanuit het vliegtuig werden we met een bus naar de terminal gebracht. Op de plakkertjes stonden zinnen zoals:
1: Honden verboden
2: Zitplaats voor ouderen
Het was dus een Nederlandse bus. Wel apart natuurlijk als je in Kharkov zit. Verkocht? Gejat? Wie zal het weten?
Verder hebben we deze dag niet veel gedaan. We waren allemaal moe van de reis en wilden die middag en avond herstellen. De spelers werden allemaal gescreend en verder gingen we gezellig met het hele team naar een goed Italiaans restaurant.



